Privacy

Privacy

De grens tussen publiek en privé is geslecht and there’s no way back.
Privacy is niet langer de sociale norm.
Op het toneel een onopgemaakt bed, een open kledingkast, een keukentafel, een laptop en een volle ijskast, een verdwaalde onderbroek. We zijn in de huiskamer van Ward en Wine beland, twee acteurs, die ook in werkelijkheid een koppel zijn. Schipperend tussen fictie en realiteit, tussen re-enactments van iconische kunstwerken en hun private leven, evoceren ze de tijd waarin het intieme nog iets mysterieus had/ erotisch kon zijn.
Een filosofisch huis tuin en keuken gesprek ontwikkelt zich over de vraag ‘Hoeveel intimiteit kan een mens verdragen?’


 

=ENG=

The boundary between public and private has been demolished and there’s no way back.
Privacy is no longer the social norm.
On stage an unmade bed, an open wardrobe, a kitchen table, a laptop and a full fridge, a stilled bouquet of flowers, a stray cigarette. We find ourselves in Ward and Wine’s living room, two actors, who are also a couple in real life. Manoeuvring between fiction and fact, between re-enactments of iconic artworks and their private lives, they evoke a time when the intimate still had something mysterious / erotic.
A philosophical common or garden conversation develops around the question ‘How much intimacy can a human being put up with?’


 

=DE=

Die Grenze zwischen öffentlich und privat ist gefallen und es gibt keinen Weg zurück. Die Privatsphäre entspricht nicht länger der sozialen Norm. Auf der Bühne ein ungemachtes Bett, ein offener Kleiderschrank, ein Küchentisch, ein Laptop und ein voller Kühlschrank, eine verirrte Unterhose. Wir befinden uns im Wohnzimmer von Ward und Wine, zwei Schauspieler, die auch in Wirklichkeit ein Paar sind. Sie bewegen sich zwischen Fiktion und Realität, zwischen den re-enactments ikonischer Kunstwerke und ihrem Privatleben und rufen so Bilder hervor aus einer Zeit, in der das Intime noch etwas Geheimnisvolles hatte / erotisch sein konnte.

Aus einem philosophischen Gespräch über Gott und die Welt entwickelt sich die Frage: “Wieviel Intimität erträgt ein Mensch?”


“Plat, gênant en hilarisch is het, soms allemaal tegelijk”

Joukje Akveld (Parool)

“Er ontstaat een hilarisch spel waarin oprechtheid en facade, intimiteit en vervreemding om voorrang strijden”

Sara van der Kooi (Trouw)

 

Credits

BY AND WITH / TEXT
Wine Dierickx, Ward Weemhoff

DIRECTED BY
Marien Jongewaard

SET AND LIGHT DESIGN
Theun Mosk

SOUND DESIGN
SM Snider

DRAMATURG / TEXT
Joachim Robbrecht

PRODUCERS
HAU Hebbel am Ufer, Wunderbaum, and De Warme Winkel

CO-PRODUCERS
Holland Festival, BIT Teatergarasjen, and Theater Rotterdam

MEDIA

Speeldata

Andere voorstellingen

Daar gaan we weer (White Male Privilege) / Here We Go Again (White Male Privilege) / Geht das schon wieder los

Een voorstelling over de bevoorrechte positie van witte mensen en hun gebrek aan benul daarvan. In Daar gaan we weer (White Male Privilege) reageren drie hoogopgeleide, witte West-Europeanen van bijna veertig op een opgehouden spiegel waarin ze een onfris verleden en een complex heden gereflecteerd zien. Een spiegel waar ze steeds moeilijker naast kunnen kijken. Vanuit […]

Wat heb ik nou aan mijn fiets hangen / What's happening, what's all this? / Hätte hätte Fahrradkette

In de voorstelling Wat heb ik nou aan mijn fiets hangen is het publiek getuige van de opnames van een sitcom over de integratie van vluchtelingen in West-Europa. De serie wordt opgenomen voor de Arabische wereld, maar speelt zich af in het hart van De Europese Unie: een fietsenwinkel in het Oost-Duitse Thüringer Wald. Syrische, […]

Schaapjes op het droge / Home and Dry / Schäfchen im Trockenen

Sociale verliezers herkent men aan hun adres. Maartje en Wine waren tieners in de jaren ’80. De tijd waarin het mogelijk was een huis met tuin te kopen in de binnenstad, ook al was je geen miljardair. Onze moeders prentten ons in: iedereen heeft gelijke kansen! Grijp ze! Jullie zijn de architect van je eigen […]