Privacy

Privacy

De grens tussen publiek en privé is geslecht and there’s no way back.
Privacy is niet langer de sociale norm.
Op het toneel een onopgemaakt bed, een open kledingkast, een keukentafel, een laptop en een volle ijskast, een verdwaalde onderbroek. We zijn in de huiskamer van Ward en Wine beland, twee acteurs, die ook in werkelijkheid een koppel zijn. Schipperend tussen fictie en realiteit, tussen re-enactments van iconische kunstwerken en hun private leven, evoceren ze de tijd waarin het intieme nog iets mysterieus had/ erotisch kon zijn.
Een filosofisch huis tuin en keuken gesprek ontwikkelt zich over de vraag ‘Hoeveel intimiteit kan een mens verdragen?’

The boundary between public and private has been demolished and there’s no way back.
Privacy is no longer the social norm.
On stage an unmade bed, an open wardrobe, a kitchen table, a laptop and a full fridge, a stilled bouquet of flowers, a stray cigarette. We find ourselves in Ward and Wine’s living room, two actors, who are also a couple in real life. Manoeuvring between fiction and fact, between re-enactments of iconic artworks and their private lives, they evoke a time when the intimate still had something mysterious / erotic.
A philosophical common or garden conversation develops around the question ‘How much intimacy can a human being put up with?’

Credits

BY AND WITH / TEXT
Wine Dierickx, Ward Weemhoff

DIRECTED BY
Marien Jongewaard

SET AND LIGHT DESIGN
Theun Mosk

SOUND DESIGN
SM Snider

DRAMATURG / TEXT
Joachim Robbrecht

PRODUCERS
HAU Hebbel am Ufer, Wunderbaum, and De Warme Winkel

CO-PRODUCERS
Holland Festival, BIT Teatergarasjen, and Theater Rotterdam

Speeldata

Andere voorstellingen

Daar gaan we weer (White Male Privilege)

Een voorstelling over de bevoorrechte positie van witte mensen en hun gebrek aan benul daarvan. In Daar gaan we weer (White Male Privilege) reageren drie hoogopgeleide, witte West-Europeanen van bijna veertig op een opgehouden spiegel waarin ze een onfris verleden en een complex heden gereflecteerd zien. Een spiegel waar ze steeds moeilijker naast kunnen kijken. Vanuit […]

Ik heb spijt. / I have regrets. / Ich bereue.

Docutheater over politiek en persoonlijk berouw. “De Trump-stemmer die spijt heeft is een soort eenhoorn. Een sprookjesdier waarvan we denken dat het bestaat, en waarop we allemaal jacht maken. Maar nog niemand heeft hem ooit gezien.”(CNN-correspondent Martin Savidge, 25-7-17) Waarom willen we zo graag zien dat de ander spijt betuigt? Is berouwen een positieve kracht […]

Het nationale lied (La canzone nationale) / The National Song / Das nationale Lied

Overal in Europa lijkt het idee van de natie aan populariteit te winnen. Wunderbaum stelt zich in Het nationale lied de vraag waarom mensen zich steeds meer aangetrokken voelen tot de muziek van eigen bodem. De muziek die ons verbindt en terugbrengt naar waar we vandaan komen. Zingt iedere lidstaat straks alleen nog zijn eigen […]