Het nationale lied (La canzone nationale) / The National Song / Das nationale Lied

Het nationale lied (La canzone nationale) / The National Song / Das nationale Lied

Overal in Europa lijkt het idee van de natie aan populariteit te winnen.
Wunderbaum stelt zich in Het nationale lied de vraag waarom mensen zich steeds meer aangetrokken voelen tot de muziek van eigen bodem.
De muziek die ons verbindt en terugbrengt naar waar we vandaan komen.
Zingt iedere lidstaat straks alleen nog zijn eigen lied?

Samen met Rotterdamse koren scheren we in een spetterend singalong spektakel langs vuige tophits en smaakvolle klassiekers.
Wij zijn één. Wij zijn u. En u zingt mee. Want iedereen kan zingen.
Tenzij u onze muziek niet kent natuurlijk.

Nederland o Nederland. De meeste dromen zijn bedrog.
Maar dit is een nacht die je normaal alleen in films ziet.

Het Nationale Lied wordt gelijktijdig in Italië, Duitsland en Nederland ontwikkeld met lokale koren.

=ENG=

Everywhere in Europe, the idea of the nation seems to be gaining in popularity’.
In The national song, Wunderbaum wonders why people feel more and more attracted to the music from their own country.
The music that connects us and takes us back to our roots.
Will every member state only sing its own song, in the near future?

Together with Rotterdam choirs, we will skim along base top hits and tasteful classics, during a fabulous sing-along spectacle.
We are one. We are you. And you will join in the singing. Cause everyone can sing.
Unless, of course, you don’t know our music.

=DE=

Überall in Europa scheint die Idee des Nationalstaates wieder an Popularität zu gewinnen. Mit ihrem Stück Das nationale Lied geht Wunderbaum der Frage nach, warum Menschen sich immer mehr zu der Musik aus ihrer Heimat hingezogen fühlen.
Zu der Musik, die uns verbindet und uns dahin zurück bringt, woher wir kommen.
Wird jedes Land in Europa bald nur noch seine eigenen Lieder singen?

Zusammen mit Rotterdamer Chören treten wir in einem fulminanten Mitmach-Spektakel einen Streifzug von schrillen Top-Hits bis hin zu geschmackvollen Klassikern an.

Wir sind Eins. Wir sind Sie. Und Sie singen mit. Denn jeder kann singen.
Es sei denn, Sie kennen unsere Musik nicht.

“Lachend en gierend schetst Wunderbaum mooi de donkerste kanten van de mens.” 

Anna Bandettini (La Repubblica)

Credits

BY
Marleen Scholten

WITH
Matijs Jansen, Alberto Malanchino, Alessandro Riceci, Marleen Scholten

SET DESIGN
Maarten van Otterdijk

MUSIC
Florentijn Boddendijk, Remco de Jong

MUSIC PUBLISHED / LICENCED BY:
© Internationale Musikverlage H. Sikorski, Hamburg / Albersen Verhuur B.V., ’s-Gravenhage

CHOIRS
Koor op Zuid, operakoor Ropera aan de Maas and Popkoor PuurZangEnzo

CHOIR CONDUCTORS
Alejandro Orozco and Marco Bons

COSTUME DESIGN
Lotte Goos

DRAMATURG
Thorben Meissner

PRODUCER
Wunderbaum

CO PRODUCERS
Theaterhaus Jena, Mare Culturale Urbano and Theater Rotterdam

WITH THE SUPPORT OF
Create to Connect, Stichting Bevordering van Volkskracht, and Stichting DOEN

MEDIA

Speeldata

Andere voorstellingen

Het nationale lied (La canzone nationale) / The National Song / Das nationale Lied

Overal in Europa lijkt het idee van de natie aan populariteit te winnen. Wunderbaum stelt zich in Het nationale lied de vraag waarom mensen zich steeds meer aangetrokken voelen tot de muziek van eigen bodem. De muziek die ons verbindt en terugbrengt naar waar we vandaan komen. Zingt iedere lidstaat straks alleen nog zijn eigen […]

Ik heb spijt. / I have regrets. / Ich bereue.

Docutheater over politiek en persoonlijk berouw. “De Trump-stemmer die spijt heeft is een soort eenhoorn. Een sprookjesdier waarvan we denken dat het bestaat, en waarop we allemaal jacht maken. Maar nog niemand heeft hem ooit gezien.”(CNN-correspondent Martin Savidge, 25-7-17) Waarom willen we zo graag zien dat de ander spijt betuigt? Is berouwen een positieve kracht […]

Daar gaan we weer (White Male Privilege) / Here We Go Again (White Male Privilege) / Nicht schon wieder

Een voorstelling over de bevoorrechte positie van witte mensen en hun gebrek aan benul daarvan. In Daar gaan we weer (White Male Privilege) reageren drie hoogopgeleide, witte West-Europeanen van bijna veertig op een opgehouden spiegel waarin ze een onfris verleden en een complex heden gereflecteerd zien. Een spiegel waar ze steeds moeilijker naast kunnen kijken. Vanuit […]